Airfix 04014 Dornier Do17 E/F

Pierwszy prototyp Do-17c oblatany został 23 listopada 1934 roku. Wkrótce prototyp otrzymał oznaczenie typu Do-17 V1. W maju i wrześniu 1935 roku miały miejsce pierwsze loty kolejnych dwóch prototypów Do-17 V2 / V3. Od samego początku duże zainteresowanie nową konstrukcją wykazywał Luftfahrtkommissariat. Pierwszy prototyp Do-17 V1 budowany był właśnie dla potrzeb lotnictwa wojskowego, natomiast dwa następne jako samoloty pasażerskie. Samolot w wersji wojskowej posiadał dwie kadłubowe komory bombowe umieszczone po prawej stronie jego centralnej części, mogące pomieścić po pięć bomb 50 kg zawieszonych pionowo. Załogę Do-17 V1 tworzyły trzy osoby: pilot zajmujący miejsce po lewej stronie kabiny, siedzący za nim nawigator-bombardier i strzelec-radiotelegrafista. W obu bocznych ścianach kadłuba znajdowały się po cztery niewielkie okienka zapewniające strzelcowi lepszą widoczność.Już w początkach roku 1936 przygotowywano produkcję seryjną wersji Do-17E-1 i F-1. Wkrótce podjęto produkcję obu wersji. Samoloty Do-17F-1 pozbawione zostały celowników i wyrzutników bombowych, wyposażono je za to w dodatkowy zbiornik paliwa oraz w trzy stałopasmowe kamery fotograficzne. W roku 1937 powstały również wersje Do-17E-2 i E-3, a następnie również Do-17F-2 różniące się nieznacznie wyposażeniem od swoich poprzedników. Ogółem wyprodukowanych zostało 536 egzemplarzy samolotów Do-17 E i F, z tego 268 w macierzystej wytwórni, a pozostałe na licencji w innych zakładach. Od początku 1937 roku maszyny te zaczęły wchodzić na wyposażenie jednostek Luftwaffe.