Italeri 6880 ZIS 3 AT Gun with servants

76 mm armata dywizyjna wz. 1942 ZiS-3 to radziecka armata wprowadzona do uzbrojenia w 1942r. przeznaczona do zwalczania pojazdow opancerzonych jak również piechoty przeciwnika, jego lekkich schronów, stanowisk bojowych i artylerii zazwyczaj ogniem bezpośrednim. Do końca wojny wyprodukowano prawie 50 tys. egzemplarzy. Chociaż pierwsze armaty ZiS-3 typu trafiły na front jeszcze przed końcem 1941 roku, to jednak formalnie ZiS-3 został przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej 12 lutego 1942r. jako 76 mm armata dywizyjna wz. 1942. W tym momencie armia używała już co najmniej 1000 sztuk tej broni. Pierwszym wielkim sprawdzianem nowych dział była bitwa stalingradzka. Inną dużą bitwą w której uczestniczyły ZiSy było starcie pod Kurskiem w 1943 roku. Tam też po raz pierwszy użyto pocisków podkalibrowych do armat ZiS-3. W następnych miesiącach masowe dostawy armat ZiS-3 umożliwiły wycofanie z uzbrojenia pułków artylerii przeciwpancernej armat przeciwlotniczych kal. 37 mm 61-K i 85 mm 52-K. Oprócz Armii Czerwonej w czasie wojny ZiSy trafiły do uzbrojenia kilku innych armii. Egzemplarze zdobyte przez wojska III Rzeszy zostały wprowadzone do uzbrojenia Wehrmachtu pod oznaczeniem FK288(r). Podobny los czekał ZiSy zdobyte przez Rumunów. Po przekalibrowaniu na 75 mm zostały wprowadzone do uzbrojenia a następnie uruchomiono ich produkcję pod nazwą "Resite" mod. 43. W armatę ZiS-3 zostało wyposażone dzialo samobiezne SU-76 oparte na podwoziu czołgu T-70. Podczas wojny ZSRR dostarczał ZiSy sojuszniczym armiom. Po wojnie armaty dywizyjne ZiS-3 trafiły do uzbrojenia sojuszników ZSRR z Układu Warszawskiego. Eksportowane je również do krajów z bliskiego wschodu oraz państw trzeciego świata będących w radzieckiej strefie zainteresowań i wpływów.